31 Μαρ 2009

Το τσιγάρο σου


Αχ αυτά τα χέρια σου...
που όταν μ'αγκαλιάζουν
από τη γη με παίρνουνε
και στ'αστρα μ'ανεβάζουν....
και τα όμορφα τα χείλη σου
που με γλυκοφιλούνε
λες κι όλα τους τα μυστικά
θέλουνε να μου πούνε!
Καρδούλα μου στ'ορκίζομαι
άλλον ποτέ κανένα
με πάθος δεν αγάπησα
όσο αγαπώ εσένα....
Κοιτάζω μεσ’ τα μάτια σου
και χάνομαι εκεί μέσα
και νιώθω πρώτη μου φορά
σα να’ μαι πριγκιπέσσα...
Ό,τι αγγίζεις τ'αγαπώ
συνάμα το ζηλεύω
να'μουνα το τσιγάρο σου
στα χέρια σου γυρεύω...

27 Μαρ 2009

Τι είναι ζωή;...


Η ζωή είναι μια ευκαιρία. Επωφεληθείτε.
Η ζωή είναι ομορφιά. Θαυμάστε την.

Η ζωή είναι ευδαιμονία. Δοκιμάστε την.

Η ζωή είναι όνειρο. Πραγματοποιήστε το.

Η ζωή είναι πρόκληση. Αντιμετωπίστε την.

Η ζωή είναι καθήκον. Εκπληρώστε το.
Η ζωή είναι παιχνίδι. Παίξτε το.

Η ζωή είναι ακριβή. Προσέξτε την.

Η ζωή είναι πλούτος. Διατηρήστε τον.
Η ζωή είναι αγάπη. Απολαύστε την.

Η ζωή είναι μυστήριο. Γνωρίστε το.
Η ζωή είναι υπόσχεση. Κρατήστε την.

Η ζωή είναι λύπη. Ξεπεράστε την.

Η ζωή είναι τραγούδι. Τραγουδήστε το.

Η ζωή είναι αγώνας. Δεχτείτε τον.

Η ζωή είναι τραγωδία. Κάντε κουράγιο.

Η ζωή είναι περιπέτεια. Τολμήστε.

Η ζωή είναι ζωή. Σώστε την!

Η ζωή είναι τύχη. Εκμεταλλευτείτε την.

Η ζωή είναι πολύ πολύτιμη. Μην την καταστρέφετε.




26 Μαρ 2009

Ταξίδι με τον Νίκο Διακογιάννη...


Σας είχα υποσχεθεί ν’αναφερθώ στην έκπληξη που μου επιφύλαξε το ταξίδι μου στη Λάρισα στις 11 Μαρτίου, σε ξεχωριστή ανάρτηση. Να’μαι λοιπόν, μπροστά στον υπολογιστή μου, να καλούμαι να αποτυπώσω με λέξεις τα συναισθήματα που με γέμισε το ταξίδι αυτό. Ταξίδι με τρένο, αλλά δεν αναφέρομαι σε αυτό. Αναφέρομαι στο ταξίδι που έκανα με τον Νίκο Διακογιάννη και τους Καθρέφτες στο Χώμα...

Είναι άδικο να προσπαθήσω να σας μιλήσω εγώ για το εξαιρετικό ταλέντο του Νίκου και πόσο θαυμάσιο είναι αυτό το βιβλίο, γιατί εμένα όποιος κι αν μου το έλεγε, δε θα μπορούσα να το πιστέψω, αν δεν το διάβαζα. Να πιστέψω πως υπάρχουν ακόμα λογοτέχνες, σαν τον Νίκο Διακογιάννη, που ξέρουν να χειρίζονται τόσο ποιητικά την ελληνική γλώσσα, να κάνουν τις λέξεις τραγούδια μελωδικά, που στάζουν βάλσαμο στην ψυχή μας. Πως υπάρχουν συγγραφείς τόσο ευαίσθητοι και τόσο καταρτισμένοι, με γνώσεις ιστορικές και τοπογραφικές που όχι απλά τις κατέχουν, αλλά έχουν το σπάνιο ταλέντο να μπορούν να τις μεταδώσουν στον αναγνώστη τους. Κι όμως, είναι αλήθεια. Ο Νίκος Διακογιάννης, για καλή μας τύχη, ζει κι αναπνέει ανάμεσά μας και γράφει για μας...

Γιατί αν θες να ξέρεις, τόποι είμαστε οι άνθρωποι....άγονοι, γόνιμοι, χέρσοι, δεν έχει σημασία. Στεριές αναζητούμε, το χέρι του άλλου να μας χτυπήσει στην πλάτη, όταν τα χάνουμε στα γυρίσματα που’χει η ζωή.

Όταν έφτασα στη Λάρισα, δεν είχα προλάβει να το ολοκληρώσω. Έπρεπε να πάω στο ξενοδοχείο μου, να ετοιμαστώ για την παρουσίαση εκείνης της μέρας κι εντωμεταξύ να δώσω κι ένα σωρό συνεντεύξεις στον τύπο και τα μέσα. Δεν μπορούσα να διαβάσω τη συνέχεια του Καθρέφτες στο Χώμα και για πρώτη φορά ένιωθα τόσο μεγάλη στεναχώρια μακριά από ένα βιβλίο. Σαν στερητικό σύνδρομο, το σκεφτόμουν συνέχεια, γύριζε μέσα στο μυαλό μου...

Για την Αργυρώ τίποτα δεν ήταν πιο επιτακτικό από την ανασύσταση δυνάμεων, ήθελε να σχετιστεί με ανθρώπους εντελώς αγνώστους, έναν μεθυσμένο διαβάτη ας πούμε, ένα ζητιάνο, ή στην ανάγκη ακόμη και με μια πόρνη¨με κάποιον τέλος πάντων που κουβαλούσε δρόμους μέσα του, μα απέξω η ζωή ήξερε μόνο να στήνει οδοφράγματα....

Έψαχνα να βρω το τηλέφωνο του Νίκου απελπισμένα, έπρεπε να του μιλήσω, έπρεπε να το μοιραστώ! Του έστειλα ένα μήνυμα κι είχε την ευγενή καλοσύνη να μου τηλεφωνήσει εκείνος, λίγα λεπτά πριν αρχίσει η παρουσίαση του βιβλίου μου. Ήμουν τόσο επηρεασμένη από το ανάγνωσμα, που μιλούσα συνεχώς για τους Καθρέφτες του Νίκου, σε όλες τις παρέες, στα βιβλιοπωλεία, όποιον κι αν συναντούσα! Το λέω με το χέρι στην καρδιά, αν κάποιος μου έλεγε πως ένα μόνο βιβλίο μπορούσε να διαβάσει κι όχι δεύτερο, θα του σύστηνα να διαβάσει το Καθρέφτες στο Χώμα....

Τα όσα έμαθα εκείνη τη νύχτα είχαν γεμίσει ρόδα και ζάχαρη τη μια μεριά της ψυχής μου. Η άλλη, γεμάτη ερωτηματικά, έκανε τα δικά της. Μου φάνηκε πως το «Μ» της μάνας ήταν πιο φωτεινό, γλυκύτερο απόψε, σαν ζαχαρωτό που έφερε κάποιος απ’την Αμερική κι εγώ έπρεπε απλώς να το κρατήσω όσο γινόταν περισσότερο καιρό, χωρίς να υποκύψω στον πειρασμό να το δοκιμάσω.....

Γιατί θα πρέπει να το αναλύσω και να το επεξηγήσω; Θα χάσει τη μαγεία του και το βιβλίο αυτό έχει σίγουρα μαγεία. Η ιστορία είναι όμορφη, κυλά αβίαστα, σε παίρνει μαζί της. Από ένα σημείο και μετά δε μ’ενδιέφερε η πλοκή, το τι θα συμβεί, πραγματικά μου ήταν αδιάφορο. Είναι τόσο απολαυστική η γραφή του Νίκου Διακογιάννη... ό,τι κι αν λέει, το μόνο που σ’ενδιαφέρει είναι να μην πάψει να μιλά. Μέσα από τη διήγηση της ηρωίδας του, είναι πραγματικά σα να τον ακούς να μιλά και καταφέρνει να σε βάλει τόσο βαθιά στην ψυχοσύνθεση των ηρώων του, που ταυτίζεσαι μαζί τους. Κι όταν το βιβλίο τελειώσει και γυρίσεις και την τελευταία σελίδα, τότε σε τυλίγει η μοναξιά... Εγώ έκλαψα, όχι μόνο γιατί το τέλος ήταν συγκινητικό, αλλά γιατί με άφησαν μόνη...η Αργυρώ, η Μάρθα, η Βενιώ...

Λέω ν’αρχίσω να κόβω τα χρόνια, κάθε μέρα και στιγμή σε λωρίδες, να’χει από τώρα το παιδί μου εικόνες από μονοπάτια προς την ελευθερία, να’χει μνήμη διεξόδου, αν ποτέ του σηκώσει η ζωή αναχώματα....

Νίκο Διακογιάννη, σ’ευχαριστώ για το αλησμόνητο ταξίδι... Είχα πολλά χρόνια να ταξιδέψω με ένα τόσο καλό βιβλίο...

Σου εύχομαι να έχεις όλη την επιτυχία που αξίζεις και κυρίως: να μην αλλάξεις ποτέ! Ραντεβού στις 8 Απριλίου, στην παρουσίαση του βιβλίου σου!

21 Μαρ 2009

Μια αξέχαστη βραδιά....

Από το πρωί της Παρασκευής με είχε φάει το άγχος... αν βρέξει και δε μπορεί να έρθει ο κόσμος στην παρουσίαση; Ευτυχώς που είχα στο σπίτι μαζί μου από την προηγούμενη μέρα την Δεσποινούλα μου (Ξυπόλητη) και την Έλενα από τη Φλώρινα (Πολύχρωμα Όνειρα) και ήταν τόσο διασκεδαστική αυτή η γυναικοπαρέα που κατάφερνε να με χαλαρώνει και να ξεχνιέμαι!

Όσο πλησίαζε βέβαια η ώρα της παρουσίασης, μεγάλωνε και το τρακ που ένιωθα. Ο ήλιος σύμμαχος, αλλά και πάλι... Ντυθήκαμε, στολιστήκαμε κι εγώ έφυγα πρώτη, αρκετά νωρίς, με προορισμό το βιβλιοπωλείο όπου θα γινόταν η επίσημη παρουσίαση του βιβλίου μου.

Ο χώρος υπέροχα διαμορφωμένος, με τόσα πολλά καθίσματα που αναρωτιόμουν πώς θα γέμιζαν! Ποιός να μου το έλεγε ότι θα υπήρχαν και άνθρωποι που θα στέκονταν όρθιοι τελικά...

Η μαμά μου δίπλα μου, η κόρη μου επίσης και η Λένα Μαντά - ευτυχώς - κι εκείνη από νωρίς εκεί. Εκεί και η Έλενα με την Δέσποινα, η Σμαραγδένια μου από την Τήνο, η Αφροδίτη από τη Μυτιλήνη... Να και οι παλιοί φίλοι και συμμαθητές από το σχολείο, γείτονες, πρώην συνάδελφοι, να και άνθρωποι που είχα να συναντήσω χρόνια! Η ατμόσφαιρα δεν άργησε να γεμίσει από αγκαλιές και χαρούμενες, γεμάτες συγκίνηση φωνές. Η αγαπημένη μου θεία, ο ξάδελφός μου με την μικρή μου ανηψιά, η παιδική μου φίλη με τον γιο της... Να και ο Θοδωρής ο Κηπουρός - τι έκπληξη! Και μια γλυκιά κοπέλα, μια ζεστή αγκαλιά...η Χαρουλίτα μας! Είδα και την Μαριέλα στο βάθος να μου χαμογελά! Μπλόγκερς και άλλοι φίλοι από το facebook, τι μεγάλη χαρά για μένα, να είναι όλοι εκεί!

Συγγραφείς καταξιωμένοι....η Αναστασία Καλλιοντζή, η Πένυ Παπαδάκη, η Νοέλ Μπάξερ, η Μαρία Χανιώτου, ο Ηρακλής Παπαδάκης.....πόσο τους ευχαριστώ! Αλλά και τόσοι άλλοι άνθρωποι, άγνωστα πρόσωπα, που στο τέλος ήρθαν να με συγχαρούν και να πάρουν τη δική τους αφιέρωση στο βιβλίο μου... Αυτούς κι αν τους ευχαριστώ!

Και τότε ήρθε ο Βαγγέλης Αυγουλάς και η αίθουσα γέμισε συγκίνηση, θαυμασμό και αγάπη... Για ένα νέο παιδί γεμάτο ζωή, με απίστευτο χιούμορ, μόρφωση, καλλιέργεια πνεύματος και δύναμη ψυχής. Μια προσωπικότητα πληθωρική, που επισκίασε όλες τις άλλες. Μαζί με τον Βαγγέλη, πολλοί φίλοι του, συμφοιτητές του από τη νομική σχολή, άνθρωποι από τον σύνδεσμο τυφλών και... πόσο μεγάλη μου τιμή: ανάμεσά τους ο Πρόεδρος του πανελλήνιου συνδέσμου τυφλών, ο κύριος Ηλίας Μαριόλας. Οι τεχνικοί της κρατικής τηλεόρασης άναψαν τις κάμερες κι η παρουσίαση ξεκίνησε....

Η Λένα Μαντά, η αγαπημένη μου, εντυπωσίασε γι άλλη μια φορά με την άνεση του λόγου της και τα εύστοχα σχόλιά της. Πάντα εκεί, πάντα δίπλα μου, πολύτιμη σύμβουλος και σίγουρα καλή δασκάλα. Όταν πήρε τον λόγο ο Βαγγέλης, ακόμα και κάποιοι λίγοι που πιθανόν να ένιωθαν αμήχανα μέχρι εκείνοι τη στιγμή, κατέληξαν να γελούν με την καρδιά τους, αποτέλεσμα του πηγαίου χιούμορ του! Μας συγκίνησε, μας προβλημάτισε, μας έκανε κατά τι καλύτερους ανθρώπους εκείνο το βράδυ ο 20χρονος Βαγγέλης Αυγουλάς...

Όταν ήρθε η σειρά μου να μιλήσω, το μόνο που είχα να πω ήταν ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ. Σε πολλούς ανθρώπους, αγαπημένους, συνεργάτες, που ο καθένας συνέβαλε με τον δικό του τρόπο στην δημιουργία του ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ. Δείτε το βίντεο, δε χρειάζεται να σας γράψω τίποτε άλλο, τα λέει όλα. Και πραγματικά, κρύβει πολλές εκπλήξεις.... Τις φωτογραφίες μπορείτε να τις δείτε εδώ δεξιά στο μπλογκ μου σε slide show.

Ήταν ίσως η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής μου - αν εξαιρέσω τη γέννηση της κόρης μου φυσικά κι οτιδήποτε χαρούμενο συνδέεται με αυτήν. Ευχαριστώ εκείνους, ευχαριστώ κι εσάς που με "διαβάζετε" και με φέρατε με την αγάπη σας σε εκείνη την καρέκλα που κάθησα την Παρασκευή το βράδυ... Σας το χρωστάω!


Σημ. 1 Το βίντεο παίζει καλύτερα με Mozila. Mε internet explorer χρειάζεται περισσότερη υπομονή μέχρι να "φορτώσει".

Σημ. 2 Δείτε τις εντυπώσεις του Κηπουρού από τη βραδιά... εδώ!

18 Μαρ 2009

Υπήρξες άραγε ποτέ;...



Υπήρξες άραγε ποτέ


Ή μήπως σ’ονειρεύτηκα;


Πασχίζω να κρατήσω τη μορφή σου στη μνήμη μου


Μ’αυτή όλο ξεθωριάζει


Ο ήχος της φωνής σου, το γέλιο σου, το κλάμα σου


Ήχησαν ή μήπως τα φαντάστηκα;


Αν δε σε σκεφτώ, αν δε σε νοσταλγήσω,


Δεν υπάρχεις πουθενά


Δε γεννήθηκες ποτέ


Αν δε σ’αγαπώ, αν δε σε ποθώ πια


Νομίζω δεν υπάρχεις


Κι αν σε κάποιον άλλον τόπο ζεις


Κι εκεί γελάς, εκεί πονάς, εκεί και αγαπιέσαι


Απ’το μυαλό μου δεν περνάς


Και την καρδιά μου δεν κρατάς


Μανάχα μια μου σκέψη


Υπήρξες άραγε ποτέ;


Ή μήπως σ’ονειρεύτηκα;...

Σήμερα το απόγευμα η επίσημη παρουσίαση του ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ στην Άνω Γλυφάδα! Μεγάλη μου τιμή, στο πλευρό μου ο Βαγγέλης Αυγουλάς, θα μιλήσει για το βιβλίο μου... Είστε όλοι ευπρόσδεκτοι!

16 Μαρ 2009

Τι να πρωτοθυμηθώ...για τί να γράψω;...


Να'μαι πίσω στο σπίτι μου, μετά από πέντε μέρες περιοδεία στη βόρειο ελλάδα! Προγραμματισμένο ταξίδι και παρουσίαση του ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ στη Λάρισα κι αναπάντεχο ταξίδι στη Θεσ/νίκη, τη Θέρμη, την Κατερίνη και την Βέροια, να συνοδεύω τον Κώστα Καρακάση στις παρουσιάσεις του δικού του ΒΙΟΛΟΝΙΣΤΑ! Και πραγματικά, τι να πρωτοθυμηθώ από αυτό το ταξίδι, που ήταν εμπειρία ζωής για μένα...

Η φιλοξενία και η ζεστασιά των ανθρώπων μοναδική. Η υποδοχή των βιβλιοπωλών σε μένα και τα ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ, συγκινητική. Ακόμα μου μιλούν για ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ και πόσο λάτρεψαν τον Στέλιο μου... Γνώρισα τόσους πολλούς ανθρώπους, ζεστές χειραψίες, ειλικρινή χαμόγελα, που χαράχτηκαν για πάντα στην καρδιά και τη μνήμη μου... Ένα μεγάλο ευχαριστώ χρωστάω στον Μάκη και τον Λάζαρο, τους πωλητές του εκδοτικού μας οίκου στη βόρειο ελλάδα κι ένα "στο επανειδείν" χρωστάω στον Θόδωρο, για τη σπαρταριστή ξενάγηση στην πόλη και την απρόσμενη όσο και συγκινητική παρουσία του στην παρουσίαση στη Θέρμη.
Πέρα από τη χαρά της επιτυχημένης παρουσίασης, την καταξίωση για το έργο μου, πάνω από οποιαδήποτε τέτοια ικανοποίηση... η ευτυχία της συνάντησής μου με τις φίλες μπλόγκερς! Τόσο στη Λάρισα, όπως ανέφερα στην προηγούμενη ανάρτησή μου, όσο και στη Θεσσαλονίκη - όπως πολλοί πληροφορηθήκατε ήδη από τα μπλογκς των κοριτσιών! Θα σας δώσω μια συνολική εικόνα του ταξιδιού μου και θα το κάνω όχι με λόγια, αλλά με εικόνες! Τις επόμενες μέρες θα σταθώ με ξεχωριστές αναρτήσεις στο νέο και ήδη μπεστ σέλερ βιβλίο του κυρίου Καρακάση, στον παραμυθένιο ξενώνα "Ακαλανθίς" που μας φιλοξένησε στη Βέροια κι αξίζει πράγματι να επισκεφτείτε, αλλά και βέβαια στη μεγάλη έκπληξη του ταξιδιού προς τη Λάρισα! Προς το παρόν όμως, ξεχωρίζω τις ζεστές αγκαλιές που αντάλλαξα με τα κορίτσια της μπλογκόσφαιρας κι ευχαριστώ τον θεό που αξιώθηκα να τις γνωρίσω από κοντά! Νένη, Δήμητρα, Μαρία, Αχτίδα, Ειρήνη, Καναρινένια, είστε όλες σας γλυκύτατες, υπέροχες, πανέμορφες και μοναδικές! Σας ευχαριστώ για όλα! (Δείτε στα μπλογκς της Αχτίδας και της Ειρήνης περισσότερες φωτογραφίες!)


Στο Θεσσαλία TV, δίνοντας συνέντευξη μαζί με τον Κ. Καρακάση

Στην παρουσίαση των βιβλίων μας στη Λάρισα

Το Μαράκι μας παίρνει την υπογραφή του κου Καρακάση στην παρουσίαση στον Ιανό Θεσ/νίκης (μ'αυτή τη φωτο την εκβιάζω!!!)

Ο Δημήτρης, άντρας προκομένος της Αχτιδούλας μας, ετοιμάζει την υπέροχη χορτόπιτα που καταβροχθίσαμε λίγο μετά!

Με τη "μαμά" Αχτίδα και την "αδελφή" μου Ειρηνούλα!

Μαράκι, εγώ, Αχτίδα, Ειρήνη! Το καρέ της ντάμας!

"Συνάντηση θα έχεις φιλενάδα!", είπε η Αχτίδα κι ούτε μάγος να'τανε!...

Στην παρουσίαση του Βιολονίστα στη Θέρμη Θεσ/νίκης. Υπέροχος δήμος, υπέροχοι άνθρωποι!

Υπογράφοντας βιβλία στη Θέρμη

Με την Κατερίνα, τη φιλόξενη οικοδέσποινα του "Ακαλανθίς", στα Ριζώματα Πιερίας. Ένας παραδεισένιος τόπος, που θα δείτε αναλυτικά σε επόμενή μου ανάρτηση!

12 Μαρ 2009

ΕΚΤΑΚΤΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ!!!


Η παρουσίαση στην Λάρισα πήγε θαυμάσια, θα αναφερθώ σε αυτήν λεπτομερώς και με φωτογραφίες σε επόμενη ανάρτηση. Να πω μόνο ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ στη Δήμητρα, τη Νένη και την Βάσω (facebook) που ήρθαν να γνωριστούμε επιτέλους από κοντά και μου έδωσαν την ευκαιρία να τις αγκαλιάσω με αγάπη! Χίλια ευχαριστώ κορίτσια μου σε σας και σε όλους τους ανθρώπους στη Λάρισα που μας υποδέχτηκαν τόσο ζεστά και μας χάρισαν την φιλοξενία τους. Ένα ακόμα εγκάρδιο ευχαριστώ στην υπέροχη Γιώτα Φώτου, την ομότεχνή μου, που μόνο αν τη γνωρίσετε θα καταλάβετε πόσο υπέροχη είναι! Περισσότερες λεπτομέρειες στην ανάρτηση για το ταξίδι αυτό, που μου επιφύλαξε και μια άλλη μεγάλη έκπληξη, την οποία και θα σας αποκαλύψω....εν καιρώ!

Τώρα όμως σας γράφω εκτάκτως, για να σας πω ότι, χωρίς να είναι προγραμματισμένο, ήρθα στη Θεσσαλονίκη την λατρεμένη μου πόλη! Είμασταν ωραία παρέα με την Πόπη Γαλάτουλα των εκδόσεων Ψυχογιού και τον κύριο Καρακάση φυσικά, κι αφού απόψε εκείνος παρουσιάζει τον Βιολονίστα του στον Ιανό (Αριστοτέλους) στις 8 το βράδυ, μου πρότειναν να έρθω παρέα τους κι εγώ άλλο που δεν ήθελα φυσικά! Δε θα γίνει παρουσίαση του δικού μου βιβλίου απόψε, όμως θα είμαι εκεί για να σας γνωρίσω από κοντά, να υπογράψω αντίτυπα του βιβλίου μου και να πω και δυό λόγια για το βιβλίο του κ. Καρακάση. Επειδή έχω πολλούς φίλους εδώ, με τους οποίους ήδη μίλησα, το πιθανότερο είναι ότι θα μείνω μέχρι το Σάββατο - αχ, Σπύρο, τι μου κάνεις!

Μη μου πείτε ότι τα απρόοπτα δεν είναι τα καλύτερα;... Σας περιμένω!!!!!

9 Μαρ 2009

Άλλος για τη Λάρισα;....


Την Τετάρτη 11/3/09 θα βρίσκομαι στη Λάρισα, στο βιβλιοπωλείο ΠΑΙΔΕΙΑ Μεγ. Αλεξάνδρου 6 (αίθουσα εκδηλώσεων) στις 20.30, μαζί με τον αγαπημένο Κώστα Καρακάση! Θα παρουσιάσουμε τα "παιδιά μας" και θα έχω τη χαρά και την τιμή για το δικό μου βιβλίο να μιλήσει η Γιώτα Φώτου, η αγαπητή ομότεχνη που τόσο καιρό μιλάμε και δεν έχουμε γνωριστεί ποτέ! Θα μείνω μέχρι την Πέμπτη, για να έχω την ευκαιρία να δώσω κάποιες συνεντεύξεις κλπ. κι ελπίζω να έχω την χαρά να γνωρίσω και κάποιους ακόμα φίλους μπλόγκερς! Ποιός άλλος είναι από τα μέρη εκείνα, εκτός από τη Νένη μου και την Δημητρούλα μου; Αν είστε, ελάτε να γνωριστούμε κι από κοντά!

Στη Λάρισα δεν πηγαίνω για πρώτη φορά. Είναι μεγάλη η συγκίνησή μου, γιατί έζησα για έναν ολόκληρο χρόνο εκεί, όταν πήγαινα πρώτη γυμνασίου! Μετά από τόσα χρόνια θα ξαναδώ την αγαπημένη μου πόλη, της οποίας κουβαλώ ολοζώντανα τις μνήμες...

Θα λείψω φυσικά για λίγο από το μπλόγκινγκ, αλλά θα σας έρθω πίσω με όμορφες εικόνες και δυνατά συναισθήματα. Και πολλές φωτογραφίες φυσικά!

Νένη, Δήμητρα, περιμένω με λαχτάρα να σας δω!

Άλλος για τη Λάρισα;...

7 Μαρ 2009

Εγώ είμαι αετός...


... κι εσύ είσαι τα φτερά μου

κι όταν μου φεύγεις μακριά

χάνω το πέταγμά μου....

5 Μαρ 2009

Παιδί και Διαζύγιο


Στις μέρες μας το να βρεις μια οικογένεια που να είναι ο μπαμπάς, η μαμά και τα παιδιά μαζί, τείνει να αποτελεί εξαίρεση. Ο καθένας μετρά δυο-τρεις γάμους, τα παιδιά είναι είτε από τον έναν, είτε από τον άλλον, είτε κι απ'τους δυό μαζί. Τα περισσότερα αδέλφια πλέον είναι ετεροθαλή. Δεν τίθεμαι υπέρ ή κατά - πώς θα μπορούσα άλλωστε, δεν είμαι έξω απ'το χορό! Είναι μια πραγματικότητα που όλοι την έχουμε αποδεχτεί, βλέποντας να συμβαίνει σχεδόν σε όλους γύρω μας.

Άρθρα έχουν γραφεί άπειρα σχετικά με τα παιδιά, θύματα των διαζυγίων. Μια αναζήτηση στο ίντερνετ θα σας βγάλει ένα σωρό τέτοια, από ψυχολόγους, από ειδικούς κλπ. Δεν έχω διάθεση να γράψω εδώ κάτι ανάλογο, θέλω όμως την ειλικρινή σας γνώμη:

Πιστεύετε ότι είναι καλύτερα για ένα παιδί να μένουν οι γονείς του μαζί, ακόμα κι αν δεν είναι ευτυχισμένοι στο γάμο τους, ή να χωρίζουν και να ξαναφτιάχνουν τη ζωή τους; Ενστερνίζεστε την άποψη ότι τα παιδιά μας πάνω απ'όλα θέλουν να μας βλέπουν ευτυχισμένους, ή πιστεύετε πως αυτή η στάση ζωής είναι εγωιστική κι από τη στιγμή που φέρνουμε στον κόσμο παιδιά, οφείλουμε πάση θυσία να κρατάμε την οικογένειά μας ενωμένη;

Στην κουβέντα που θα κάνουμε στα σχόλια, θα σας πω και τη δική μου άποψη...

2 Μαρ 2009

Όχι για μένα.... για τη φουκαριάρα τη μάνα μου...!!!


Αφιερωμένο στις μανάδες μας που μας δίδαξαν τόσο σπουδαία πράγματα ώστε να πορευτούμε στη ζωή μας, όπως:

1) Την εκτίμηση της δουλειάς του άλλου: Αν πρόκειται να σκοτωθείτε με τον αδελφό σου, βγείτε έξω, μόλις σφουγγάρισα!

2) Την αξία της προσευχής: Προσευχήσου να βγει ο λεκές από το χαλί!

3) Τον προγραμματισμό στα ταξίδια: Αν δεν πάρεις καλούς βαθμούς στο τρίμηνο, βρες καράβι να φύγεις!

4) Τη λογική: Τι θα πει γιατί; Επειδή το λέω εγώ!

5) Την τετράγωνη λογική: Αν πέσεις και χτυπήσεις τα γόνατά σου, θα φας και ξύλο από πάνω, γιατί θα σκίσεις το παντελόνι σου!

6) Την προνοητικότητα: Βάλε ένα καθαρό βρακί, αν χτυπήσεις και σε πάνε στο νοσοκομείο, τι θα πουν οι γιατροί;

7) Τη δικαιοσύνη: Θα κάνεις κι εσύ παιδιά, εύχομαι να σου κάνουν τα ίδια!

8) Τη γενετική: Όλα τα χούγια του πατέρα σου πήρες!

9) Τη διορατικότητα: Περίμενε να πάμε σπίτι και θα δεις!

10) Την κατανόηση: Σταμάτα να κλαις χωρίς λόγο, γιατί θα σου δώσω εγώ λόγο για να κλαις!

11) Την ευλιγισία: Μα τι πλύσιμο έκανες, τον σβέρκο σου τον είδες;

12) Την όσμωση: Κλείσε το στόμα σου και τρώγε το φαί σου!

13) Τη σοφία: Όταν μεγαλώσεις θα καταλάβεις!

14) Την ιατρική: Σταμάτα ν'αλλιθωρίζεις, γιατί στο τέλος θα μείνεις αλλίθωρος!

15) Την αξιοπρέπεια: Κάντε ένα παιδάκι, θα σας το μεγαλώσω εγώ - και τρία χρόνια αργότερα: Όποιος κάνει παιδιά κάθεται και τα μεγαλώνει, αρκετά, εγώ μεγάλωσα τα δικά μου!

16) Την υπομονή: Θα κάνεις πάρτυ του χρόνου!

17) Την ταχυδακτυλουργική: Εξαφανίσου αμέσως!

18) Την κοινωνικότητα: Εκεί που θα πάμε δε θα μιλάς καθόλου, θα κάθεσαι φρόνιμος και δε θα ζητήσεις τίποτα!

19) Την ελευθερία του λόγου: Δε θα γυρίσει ο πατέρας σου; Όλα θα του τα πω!

20) Την ισότητα: Μην κοιτάς ο αδελφός σου, αυτός είναι αγόρι!

Μου το έστειλαν στο facebook, πρόσθεσα κι εγώ τα δικά μου και το μοιράζομαι μαζί σας! Έχετε να προσθέσετε κάτι ακόμα στον κατάλογο;...

Και για τους φίλους που με ρωτούν για την επόμενη παρουσίαση, είναι την Τετάρτη 4/3 στο Περιστέρι. Δείτε τις λεπτομέρειες στην πρόσκληση και.... σας περιμένω!