Σήμερα αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας κάτι πολύ προσωπικό και ο λόγος που το κάνω είναι γιατί θέλω δημόσια να ευχαριστήσω τον άνθρωπο που με βοήθησε να το ξεπεράσω.
Εδώ και περίπου δυο χρόνια είχα έναν περίεργο πόνο στο στήθος που ανέβαινε μέχρι το λαιμό και με έπνιγε. Η αίσθηση ήταν πόνος κάτω ακριβώς από το στήθος, μετά στο διάφραγμα και τέλος πνίξιμο στο λαιμό που μου προκαλούσε δύσπνοια. Αυτός ο πόνος με έπιανε περίπου δυο με τρεις φορές το μήνα, κάποια διαστήματα είχε εξαφανιστεί και τον τελευταίο καιρό με έπιανε πάλι, με μεγαλύτερη συχνότητα.
Προσωπικά δεν είχα ανησυχήσει, αλλά η κόρη μου που κάποιες φορές ήταν μπροστά σε αυτή την "κρίση", με παρακαλούσε εδώ και καιρό να πάω να κοιτάξω την καρδιά μου. Όπου έτυχε να το συζητήσω, όλοι μου έλεγαν ότι τέτοιοι πόνοι σχετίζονται με καρδιακά προβλήματα και δεδομένης της κληρονομικότητας από τον πατέρα μου, αποφάσισα πράγματι να το κοιτάξω.
Έκανα λοιπόν τις απαιτούμενες εξετάσεις που μου έγραψε ο γιατρός, ο οποίος στην επίσκεψη που του έκανα έδειξε κι εκείνος να ανησυχεί με τα συμπτώματα που του περιέγραψα. Τρίπλεξ καρδιάς και τεστ κοπώσεως. Και οι εξετάσεις αυτές βγήκαν άριστες. Κανένα απολύτως πρόβλημα με την καρδιά μου.
Ησυχάσαμε λοιπόν κι από αυτό, αλλά δεν έπαψα να αναρωτιέμαι τι είναι αυτός ο πόνος και γιατί με πιάνει. Προσπάθησα να καταλάβω αν συνδέεται με άγχος, αν με πιάνει δηλαδή σε περιπτώσεις που στρεσσάρομαι, αλλά όχι. Μου ερχόταν σε άσχετες στιγμές, όταν έβλεπα για παράδειγμα τηλεόραση ή όταν ήμουν για καφέ με τις φίλες μου. Καμία εξήγηση δε μπορούσα να δώσω λοιπόν κι έπαψα να το σκέφτομαι, όμως η ενόχληση αυτή επέστρεφε ύπουλα πάντα εκεί που δεν το περίμενα. Και τότε γνώρισα τον Κώστα.
Ο Κώστας Λαμπρόπουλος είναι υπνοθεραπευτής. Ήμουν τόσο άσχετη με το θέμα αυτό που όταν άκουγα τη λέξη υπνοθεραπεία, νόμιζα ότι είναι αυτό που μαθαίνουμε στον ύπνο μας (ξέρετε εκείνο με τις κασσέτες!) Συζητώντας μαζί του έμαθα πάρα πολλά πράγματα και είδα ότι όλα συνδέονται με την ψυχολογία, που ήδη γνώριζα σαν επιστήμη. Κατά την θεραπεία αυτή δεν κοιμάσαι (όπως πίστευα), απλά έρχεσαι σε μια κατάσταση απόλυτης χαλάρωσης (in trance) και τον έλεγχο πια παίρνει το υποσυνείδητό σου. Βγαίνουν πράγματα από μέσα σου, με την κατάλληλη και ασφαλή καθοδήγηση του θεραπευτή φυσικά, που ούτε φανταζόσουν ότι υπήρχαν. Και μετά, με ένα τρόπο μαγικό, ξαφνικά όλα εξηγούνται.
Πριν τον εμπιστευτώ διάβασα πάρα πολλά στο ίντερνετ σχετικά. Στην Αμερική, αλλά και στην Ευρώπη είναι κάτι πολύ διαδεδομένο και πλέον περισσότεροι άνθρωποι καταφεύγουν στους υπνοθεραπευτές παρά στους ψυχολόγους - ανάλογα βέβαια και το πρόβλημα που αντιμετωπίζει κανείς. Στην υπνοθεραπεία τα αποτελέσματα είναι άμεσα και δεν απαιτείται η χρονοβόρα διαδικασία της ψυχανάλυσης. Κατά συνέπεια είναι και πιο οικονομική λύση. Ο λόγος που δεν απαιτείται ο ίδιος χρόνος όπως στην ψυχανάλυση για να λύσεις κάποιο σύμπλεγμα, να ξεπεράσεις μια φοβία ή ένα παιδικό τραύμα, είναι απλός: Στην υπνοθεραπεία ο θεραπευτής δουλεύει με το υποσυνείδητό μας κι όχι με το συνειδητό.
Με την υπνοθεραπεία μπορεί κάποιος να ξεπεράσει το στρες, διάφορες φοβίες, να καταπολεμήσει τη βουλιμία και να κόψει το τσιγάρο. Αυτά είναι τα πιο απλά. Όμως δεν είναι τα μόνα. Τελικά με την υπνοθεραπεία καταφέρνεις να ξαπεράσεις οποιοδήποτε απωθημένο του παρελθόντος που έχει αφήσει στην ψυχή σου μια πληγή ανοιχτή. Γυρνάς εκεί, την κλείνεις, την γιατρεύεις και επιστρέφεις στη ζωή σου απαλλαγμένος από τέτοιου είδους φαντάσματα.
Εγώ που σας γράφω όλα αυτά, ήμουν η πλέον καχύποπτη και σκεπτική με αυτά τα πράγματα. Πήγα να δω τον Κώστα, αφού είχα πάρει τις καλύτερες συστάσεις κι αφού είχα βεβαιωθεί πως οι σπουδές που έχει κάνει στο αντικείμενο, σε Αγγλία και σε Αμερική, ήταν παραπάνω κι από εντυπωσιακές! Και πάλι όμως, όταν κάθισα στην πολυθρόνα δίπλα του ήμουν βέβαιη πως με μένα δε θα δουλέψει αυτή η μέθοδος και πως όλα αυτά είναι βλακείες...
Την πρώτη φορά μου έκανε απλή χαλάρωση, με έκανε να νιώσω χαρά, έδειξε τρόπους στο υποσυνείδητό μου να χαλαρώνει και να νιώθει όμορφα, κάθε φορά που αντιμετωπίζω στρεσσογόνες καταστάσεις. Μη με ρωτήσετε πώς το έκανε, δεν ξέρω. Θυμάμαι ότι μου μιλούσε, ακολουθούσα τη φωνή του, άφησα τον εαυτό μου ελεύθερο και μετά έγιναν όλα μόνα τους. Αυτή η πρώτη επίσκεψη με έπεισε πως αυτός ο άνθρωπος πραγματικά μπορεί να με βοηθήσει και πως αν υπάρχει κάτι μέσα στην ψυχή μου που το έχω μπλοκάρει και μου εκδηλώνεται στην καθημερινότητά μου με ψυχοσωματικά προβλήματα, με αυτή τη μέθοδο θα μπορούσα να το βρω.
Ο Κώστας μου εξήγησε πως ήμουν τελικά πολύ δεκτική στην θεραπεία αυτή, γιατί έχω δουλέψει πολύ με το υποσυνείδητό μου και το κάνω ακόμα κι όταν γράφω τα βιβλία μου - κάτι που δεν το ήξερα ή τουλάχιστον δεν το είχα καταλάβει. Μου έδωσε να διαβάσω διάφορα άρθρα και έμαθα πάρα πολλά πράγματα για τη δύναμη του μυαλού μας και πόσα πραγματικά μπορούμε να καταφέρουμε αν το θελήσουμε με την ψυχή μας. Κι αυτό που λέει ο λαός "το θέλω με την ψυχή μου ή εμπιστεύομαι το ένστικτό μου", δεν είναι τελικά τίποτε άλλο από το να βρεις τι υπάρχει στο υποσυνείδητό σου και με την κατάλληλη καθοδήγηση να το ελέγξεις, Και μετά από όλα αυτά, ήμουν έτοιμη για την επόμενη θεραπεία, την πιο δύσκολη.
Η εμπειρία που έζησα είναι δύσκολο να περιγραφεί με λόγια. Ίσως κι εγώ να μην το πίστευα αν μου το έλεγε κάποιος άλλος και δεν το ζούσα η ίδια. Όμως το έζησα και σας το εξομολογούμαι, χωρίς να φοβάμαι μήπως εκτεθώ μιλώντας για τόσο προσωπικά πράγματα. Τουναντίον, νιώθω πως έχω χρέος να το μοιραστώ, γιατί πιθανόν και κάποιος άλλος που θα διαβάσει αυτές τις γραμμές, να μπορέσει να βοηθηθεί όπως εγώ.
Ο Κώστας με τη μέθοδό του με γύρισε εκεί απ'όπου ξεκίνησαν όλα. Κι όταν μου είπε να βρεθώ εκεί όπου για πρώτη φορά ένιωσα αυτόν τον πόνο, είδα τον εαυτό μου σε ένα αεροπλάνο να επιστρέφω στην Ελλάδα, συντετριμένη, σοκαρισμένη, μόνη. Ήμουν μέσα στο αεροπλάνο και δε μπορούσα να κλάψω όταν συνέβη αυτό, δεν επέτρεψα στον εαυτό μου καν να βιώσει τον πόνο που έσκιζε την καρδιά μου. Έβαλα τον εγωισμό μπροστά, την περηφάνια μου, σήκωσα το κεφάλι ψηλά κι απλά γύρισα σπίτι μου και στη ζωή μου. Ή τουλάχιστον έτσι νόμιζα. Το μόνο που έκανα ήταν να δημιουργήσω ένα φάντασμα που με καταδίωκε.
Χωρίς καν να το σκεφτώ λοιπόν, βρέθηκα εκεί, με ξαναείδα εκεί κι άρχισα να κλαίω τόσο πολύ που μου κόπηκε η ανάσα. Ο πόνος ξαναγύρισε πάρα πολύ έντονος, εκεί στην πολυθρόνα του θεραπευτή κι εγώ δε μπορούσα να ανοίξω τα μάτια μου, δε μπορούσα να σηκωθω, ούτε να το σταματήσω. Ήθελα να του πω να με βγάλει από αυτή την εικόνα, αλλά δε μπορούσα. Πονούσα πολύ αλλά δε μπορούσα να κάνω κάτι άλλο, παρά να το βιώσω τελικά. Κι έτσι άφησα τον πόνο να βγει, κλαίγοντας εκεί γοερά, όντας σε αυτή την κατάσταση ύπνωσης. Με ρώτησε την ακριβή ημερομηνία και του την είπα αμέσως. Αν με ρωτούσε λίγο νωρίτερα, πριν την ύπνωση, θα έκανα λίγη ώρα να την θυμηθώ. Δεν ξέρω καν πώς μπόρεσα να απαντήσω έτσι γρήγορα και να απαντήσω και σωστά. Στη συνέχεια ο θεραπευτής μιλώντας μου, κατάφερε να μειώσει τον πόνο, να μου δημιουργήσει ταυτίσεις στο υποσυνείδητο με άλλες εικόνες που μου έφερναν ευχάριστα συναισθήματα και τέλος να με κάνει να σηκωθώ από αυτή την πολυθρόνα με ένα τεράστιο χαμόγελο. Και ο πόνος στο στήθος δεν ξαναγύρισε ποτέ.
Αυτό που εγώ περιγράφω έτσι απλά, σίγουρα έχει πολλά χρόνια μελέτης πίσω του. Δεν είναι εύκολο, όμως γίνεται. Καταγράφεται στο υποσυνείδητο κι εγώ από εκείνη τη μέρα είμαι σε θέση να περιγράψω με κάθε λεπτομέρεια εκείνο το ταξίδι και τα συναισθήματά μου, χωρίς πια να βιώνω τον πόνο, σα να αφορά κάποιον άλλον. Κάτι για το οποίο όχι απλά δεν τολμούσα να μιλήσω εδώ και δυο χρόνια, αλλά ούτε καν να το σκεφτώ. Τόσο πολύ με πονούσε. Ακόμα κι αφού είχα ξεπεράσει τα αισθήματα που ένιωθα τότε, η πληγή παρέμενε ανοιχτή. Κι από τότε ειλικρινά αισθάνομαι ελεύθερη κι ευτυχισμένη. Πραγματικά ευτυχισμένη. Σα να ξαναβρήκα τον εαυτό μου.
Ξέρω πως θα σας έχουν γεννηθεί πολλά ερωτήματα κι είναι φυσικό. Πέρασα κι εγώ από όλες αυτές τις διαδικασίες όταν άλλοι άνθρωποι μου διηγήθηκαν τη δική τους αντίστοιχη εμπειρία. Ρωτήστε με ελεύθερα ό,τι θέλετε, θα σας απαντήσω. Και φυσικά αν χρειαστείτε τη βοήθεια του Κώστα Λαμπρόπουλου για οποιοδήποτε πρόβλημά σας, το μέιλ του είναι costas_lambros@hotmail.com.
Σας τον συστήνω πραγματικά ανεπιφύλακτα!