Βιβλιοπρόταση για καλό καλοκαίρι!

Το καλύτερο βιβλίο που διάβασα φέτος... Είπα φέτος; 

Μάλλον το καλύτερο που έχω διαβάει εδώ και πολύ καιρό! 

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΑΡΡΑΒΩΝΙΑΣΤΙΚΙΑ της Γεωργίας Δεμίρη. Όλα της τα προηγούμενα βιβλία μου άρεσαν και την παρακολουθώ ανελλιπώς.Δε διανοούμαι να περάσω καλοκαίρι χωρίς Δεμίρη! Αλλά αυτό το βιβλίο ήταν το κάτι άλλο... Ακριβώς ό,τι χρειαζόμουν! Για να γελάσω, να ξεχαστώ, αλλά και να συγκινηθώ, να νιώσω τους άλλους ανθρώπους γύρω μου, να καταλάβω πολλά για πράγματα που μέχρι πριν δε μ'ενδιέφεραν, να κάνω αυτοκριτική και να γίνω καλύτερος άνθρωπος... 

Πώς το καταφέρνει αυτό η συγγραφέας σε ένα και μόνο βιβλίο, ειλικρινά απορώ. Κι όχι μόνο απορώ αλλά και θαυμάζω απεριόριστα το ταλέντο της. Έχει χάρισμα θεϊκό αυτή η γυναίκα, δεν εξηγείται αλλιώς. Δε θέλω να πω άλλα γιατί νιώθω πως είναι λίγα και δε θα μπορέσω να δώσω την πραγματική αξία του βιβλίου αυτού με τα λόγια μου. Περισσότερα για το βιβλίο και για να το παραγγείλετε εδώ

Όμως με το χέρι στην καρδιά σας λέω και το εννοώ, πως αν χρειαστεί να επιλέξετε μόνο ένα βιβλίο για φέτος το καλοκαίρι, μην το σκεφτείτε δεύτερη φορά. 

Διαβάστε το ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΑΡΡΑΒΩΝΙΑΣΤΙΚΙΑ και θα με θυμηθείτε... 

Θα είναι η καλύτερη παρέα για τις διακοπές σας και το καλύτερο φάρμακο για την ψυχή σας!

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ - ΟΣΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ!

Καλό μήνα και καλό φθινόπωρο!

Πάει και το καλοκαιράκι, μας αποχαιρέτησε γι άλλη μια χρονιά... Ο καιρός παραμένει καλοκαιρινός, όμως όταν έχουν τελειώσει οι διακοπές, το καλοκαίρι έχει φύγει οριστικά και αμετάκλητα! Φέτος δεν έχω κανένα παράπονο, έκανα ένα μήνα φουλ διακοπές, συν τα σαβ/κα του Ιουλίου που δεν έκατσα ούτε ένα στην Αθήνα! Πραγματικά το χάρηκα το φετινό καλοκαίρι, ήταν πάρα πολύ όμορφο, ξένοιαστο, ξεκούραστο και απολαυστικό! Να'μαστε καλά και να περάσουμε και του χρόνου τόσο καλά κι ακόμα καλύτερα!
Ακόμα δεν έχω προλάβει να περάσω από τα μπλογκς σας φίλοι μου να μάθω τα δικά σας νέα, αλλά θα σας έρθω σιγά σιγά! Θέλω λίγο χρόνο να προσαρμοστώ και πάλι στους ρυθμούς της καθημερινότητας - άσε που στο γραφείο με περιμένει δουλειά με φούντες! Κάποιους σας βρήκα ήδη στο facebook που είναι πιο γρήγορο και άμεσο στην επικοινωνία, με τους υπόλοιπους ελπίζω να τα πούμε από τα μπλογκόσπιτά μας τώρα πια!

Αυτό το καλοκαίρι δεν έκανα μόνο μπάνια, χορούς και ξενύχτια! Έκανα και αρκετά λογοτεχνικά ταξίδια! Τι καλύτερη παρέα από ένα βιβλίο στις διακοπές... Γέλασα με την καρδιά μου με τα καινούργια βιβλία των Γεωργία Δεμίρη και Ελένη Δαφνίδη, εκδόσεις Ψυχογιός! Όσοι δεν τις έχετε διαβάσει τις εν λόγω κυρίες, σας συνιστώ να το κάνετε, θα σας φτιάξουν το κέφι!

Ρομαντικά με ταξίδεψε η Ευαγγελία Ευσταθίου, εκδόσεις Λιβάνη με το καινούργιο της "Μετά την καταιγίδα". Μοναδική στο στυλ γραφής της, θυμίζει ξένους συγγραφείς. Εκπληκτική στις περιγραφές, νιώθεις ότι ζεις εκεί μέσα με τους ήρωές της! Και στην υπόθεση ευφάνταστη, κρατάει την αγωνία αμείωτη ως το τέλος! Λίγο καιρό πριν είχα διαβάσει και το "Αν τον άνεμο ρωτήσεις", το προήγουμενό της βιβλίο και με είχε ενθουσιάσει εξίσου. Προσωπικά δηλώνω φαν της Ευαγγελίας Ευσταθίου και σκοπεύω να διαβάσω όλα της τα βιβλία από δω και πέρα!

Κι έπειτα διάβασα το "Παράνοια", της Αναστασίας Καλλιοντζή. Τι να πω γι αυτή τη γυναίκα... Χτυπάει κατευθείαν στην καρδιά! Μοναδικά τα μηνύματα που περνάει με αυτό το τελευταίο της έργο. Καυστική και ειλικρινής όπως πάντα η Αναστασία, μιλάει για τα κακώς κείμενα της χώρας μας, θίγει καυτά θέματα, όπως αυτό των λαθρομεταναστών, των νεόπλουτων ελλήνων κι ένα σωρό άλλα που πραγματικά πρέπει κανείς να διαβάσει αυτό το βιβλίο για να καταλάβει τι εννοώ. Σε κάνει να δεις όλη σου τη ζωή διαφορετικά, να αναθεωρήσεις τις αξίες και τα ιδανικά σου. Το τέλος του με στεναχώρησε, το ήθελα πιο αισιόδοξο, αλλά είπαμε: η Αναστασία είναι ρεαλίστρια, δε γράφει παραμύθια...
Διάβασα και κάποια άλλα βιβλία, τα οποία όμως δεν τα ξεχώρισα κι έτσι δε θα αναφερθώ σε αυτά. Τα παραπάνω όμως σας προτείνω να τα διαβάσετε ανεπιφύλακτα! Το καθένα στο είδος του είναι πραγματικά αξιόλογα!

Σας ενημερώνω με την ευκαιρία πως στις 11 Σεπτεμβρίου, Κυριακή στις 8 το βράδυ, θα βρίσκομαι στο Ζάππειο, στο φεστιβάλ βιβλίου, για γνωριμία και υπογραφή αντιτύπων. Θα χαρώ λοιπόν να σας δω από κοντά, όσους σας φέρει ο δρόμος σας στο κέντρο της Αθήνας!
Να είστε όλοι καλά και να έχετε ένα όμορφο και ήσυχο φθινόπωρο - χωρίς τη μελαγχολία που συνήθως το συνοδεύει!

Καλοκαίρι ήταν και πέρασε...

Αλλιώτικο...μελαγχολικό...παραπονεμένο...
Ένα καλοκαίρι που μας πρόσφερε τον ζεστό του ήλιο, την δροσερή θάλασσα, το ανάλαφρο αεράκι του. Ένα καλοκαίρι που έκανε ό,τι μπορούσε για να μας διασκεδάσει, να μας ξεκουράσει, να τιμήσει το όνομά του - αυτό που όλοι όταν το σκεφτόμαστε "καλοκαιράκι" νιώθουμε λαχτάρα κι ευτυχία, έχοντας συνδέσει αυτή την εποχή με την άδειά μας και την καλοπέραση.
Όμως φέτος έμεινε παραπονεμένο να κοιτάζει τα νησιά και τα θέρετρα πιο άδεια από ποτέ. Στεναχωριόταν που έβλεπε τον κόσμο μουδιασμένο, χωρίς κέφι, με το άγχος να ακολουθεί τους πολίτες αυτής της χώρας ακόμα και στις διακοπές...
Έτσι ήταν το καλοκαίρι μου. Στην προηγούμενη ανάρτηση σας είχα δώσει ραντεβού στην έκθεση βιβλίου στο Πασαλιμάνι, όμως δε βρέθηκα ποτέ εκεί τελικά. Λίγες μέρες πριν έχασα μια αγαπημένη μου θεία πολύ ξαφνικά και αυτό ήταν το πρώτο χτύπημα...
Όταν πήρα την άδειά μου, τον Αύγουστο, πήγα στο αγαπημένο μου Τολό, με αγαπημένους ανθρώπους, αλλά όλα ήταν αλλιώς. Πέρα από τη γενικότερη κακοκεφιά και τα σχεδόν άδεια μαγαζιά τις περισσότερες μέρες, στο στενό φιλικό μου περιβάλλον έζησα μια ασθένεια και έναν ακόμα θάνατο.
Η παιδική μου φίλη που περνάμε όλα τα καλοκαίρια μας παρέα στο Τολό, χτυπήθηκε από καρκίνο. Έκανε μαστεκτομή, κάνει χημειοθεραπείες αλλά τίποτα δεν έχει τελειώσει γιατί είναι επιθετικός και είχε πιάσει και λεμφαδένες. Μαζί της κάθε μέρα εκεί έζησα τους φόβους και το παράπονό της, το γνωστό "γιατί σε μένα;"...σαράντα χρονών γυναίκα με δυό μικρά κοριτσάκια ν'αναρωτιούνται γιατί πέφτουν τα μαλλιά της μαμάς....
Κι έπειτα ο αγαπημένος μου, δυό μέρες πριν ξεκινήσει να έρθει να με βρει να κάνουμε τις διακοπές μας μαζί, έχασε τον πατέρα του. Και φυσικά δεν ήρθε ποτέ, δεν τον είδα καθόλου, παρά μόνο τώρα που γύρισα στην Αθήνα. Και βέβαια κανείς μας δεν είναι όπως πριν, αυτή η απώλεια στέκεται βαριά πάνω από τα κεφάλια μας....
Ήταν όμορφα εκεί στο Τολό επειδή είχα την κόρη μου μαζί. Αυτό ναι με χαροποίησε ιδιαίτερα. Από την άλλη μεριά όμως συνετέλεσε και στην πρώτη μου σοβαρή κρίση μέσης ηλικίας... Και θα σας εξηγήσω ακριβώς τι εννοώ.
Κάθε καλοκαίρι της ζωής μου στο Τολό με τις παρέες μου εκεί ξενυχτούσαμε στα μπαρ, πίναμε, χορεύαμε, διασκεδάζαμε μέχρι πρωίας. Όσο δεν έβγαινα όλο το χειμώνα, το καλοκαίρι του έδινα να καταλάβει!Φέτος που ήμουν με την κόρη μου εκεί, κοπέλα στα 19 πλέον, την είδα να κάνει ακριβώς αυτή τη ζωή και να το κάνει με την καρδιά της και με μεγάλη αντοχή - σε αντίθεση με μένα! Ένιωσα παράξενα, ένιωσα ότι πια εμένα αυτό δε μου ταιριάζει, ότι ήταν κάτι παράταιρο. Δε μπορώ να βγαίνω στα ίδια μαγαζία που πηγαίνει κι εκείνη με τις δικές της παρέες και ξέρω πως δεν είναι και σωστό. Έτσι "μαζεύτηκα", αποσύρθηκα με ένα αίσθημα κούρασης αλλά και πληρότητας. Τα έζησα, τα χόρτασα, φτάνει. Τώρα είναι η σειρά της. Κι εγώ, όσο κι αν είμαι αρκετά νέα για τόσο μεγάλο παιδί, θέλω να είμαι πάντα μια κλασσική μαμά στα μάτια της, που ναι μεν διασκεδάζει και είναι μέσα στα πράγματα, αλλά ξέρει και να στέκεται στη θέση της και να σέβεται την ηλικία της. Όποιος από σας έχει βρεθεί στη θέση μου, είμαι σίγουρη πως με καταλαβαίνει...
Η κορούλα μου λοιπόν πέρασε στα ΤΕΙ Λογιστικής όπως επιθυμούσε, αλλά πέρασε στη Χαλκίδα κι όχι στον Πειραιά και το έχει φέρει βαρέως. Φυσικά είναι νωρίς ακόμα για να πάρει μια σωστή απόφαση και προς το παρόν την έχει καταβάλει η απογοήτευση και δε μπορεί να σκεφτεί καθαρά. Της είπα πως ό,τι κι αν αποφασίσει θα είμαι δίπλα της να την στηρίξω. Αν θέλει να πάει να παρακολουθήσει στη Χαλκίδα, αν θέλει να ξαναδώσει του χρόνου να μπει στην Αθήνα, ό,τι κι αν θέλει η ζωή είναι δική της κι είναι μπροστά της να την ζήσει όπως της αρέσει.
Και μέσα σ'αυτό το αλλιώτικο καλοκαίρι ήρθε και η πρόταση για τη συμμετοχή μου στον συνδυασμό "Ναύπλιο Νέα Ελπίδα". Υποψήφια δημοτική σύμβουλος. Υπερκομματικός συνδυασμός (δε θα δεχόμουν διαφορετικά), νέοι άνθρωποι, γεμάτοι όραμα κι ελπίδα. Η ευκαιρία μου να στηρίξω τον τόπο μου, με τον τρόπο μου.
Συγκίνηση και χαρά μου έδωσαν σε όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού και ιδιαίτερα τη μέρα της γιορτής μου, μέιλς, μηνύματα και τηλεφωνήματα από φίλους αναγνώστες, μπλόγκερς, ομότεχνους συγγραφείς... Σας ευχαριστώ όλους μέσα από την καρδιά μου για τις ευχές, τα καλά σας λόγια για τα βιβλία μου και κυρίως για την αγάπη σας...Καλοκαίρι ήταν λοιπόν και πέρασε. Όπως όλα περνάνε κι όλα σβήνονται στο χρόνο. Εκτός από την ελπίδα για το καλύτερο που θα έρθει...
Καλό μήνα και καλό φθινόπωρο φίλοι μου!

Ένα εφηβικό καλοκαίρι!

Mohito for ever!

Έλειψα καιρό. Μα ήταν για καλό, γιατί πέρασα ένα εκπληκτικό καλοκαίρι, στο πιο αγαπημένο μου μέρος, στην πατρίδα μου στο Τολό με πολύ αγαπημένους φίλους και την οικογένειά μου. Τίποτε άλλο δεν είχα περισσότερη ανάγκη, παρά ένα καλοκαίρι σαν αυτό! Χωρίς έννοιες, χωρίς προβλήματα, χαλαρά και ξεκούραστα, με πολύ γέλιο, πολύ χορό, πολύ θάλασσα! Σαν πενταήμερη με το σχολείο, νιώθω τόσο τυχερή που με αξίωσε ο Θεός σε αυτή την ηλικία που είμαι, να ζήσω ένα εφηβικό καλοκαίρι...
Από αύριο επιστρέφω στη δουλειά μου, στα καθήκοντά μου, στην πραγματική ζωή - μα πραγματική ζωή δεν ήταν κι η άλλη;... Με γεμάτες τις μπαταρίες μου, πολύ χαρούμενη, ανανεωμένη, αλλά και στεναχωρημένη σίγουρα με όσα βρήκα εδώ στην Αθήνα που γύρισα. Στην Αθήνα που φλέγεται και με κάνει να θέλω να φύγω για πάντα μακριά...
Το τρίτο μου βιβλίο το παρέδωσα ήδη πριν φύγω διακοπές κι ο τίτλος του ανακοινώθηκε κι επίσημα από τον εκδοτικό μου οίκο Ψυχογιό: ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΑΥΡΙΟ. Ελπίζω ν'αγαπηθεί όσο και τα προηγούμενα και σ'αυτό το σημείο είναι που θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ από καρδιάς σε όλους όσοι μου έγραφαν κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού τόσο καλά λόγια, τόσο συγκινητικά για τα βιβλία μου... Πόση χαρά μου δώσατε όλοι εσείς, με κάνατε να νιώθω ότι περνάμε παρέα το καλοκαίρι αυτό κι ειλικρινά σας χρωστάω το χαμόγελο που με συνόδευε τους μήνες που πέρασαν! Ευχαριστώ για την αγάπη σας, ευχαριστώ για τις ευχές σας στη γιορτή μου, ευχαριστώ που με τιμήσατε με το να διαβάσετε τα βιβλία μου και να μοιραστείτε μαζί μου τα συναισθήματά σας. Και πώς να μην ευχαριστήσω την γλυκιά Μεταξία που ήρθε αυθημερόν από το Άστρος στο Τολό για να με γνωρίσει και να τις υπογράψω τα βιβλία μου;... Αξέχαστες στιγμές έζησα φέτος το καλοκαίρι... Φωτογραφίες διάφορες μπορείτε να δείτε εδώ: http://picasaweb.google.com/Mariatzirita/2009#
Από αύριο λοιπόν θα ξαναβρώ τους "χειμωνιάτικους" ρυθμούς μου και θα ξαναβρώ όλους τους φίλους εδώ στη μπλογκόσφαιρα που μου έχουν λείψει τόσο πολύ! Ελπίζω να περάσατε κι εσείς τόσο όμορφα το καλοκαίρι σας, θα σας επισκεφτώ έναν έναν να μάθω τα νέα σας.
Προς το παρόν να ευχηθώ να τελειώσει όσο πιο σύντομα γίνεται αυτός ο εφιάλτης με τις πυρκαγιές και να επιστρέψουν όλοι στα σπίτια τους με το καλό....
Καλώς σας βρήκα και πάλι!

Έκθεση βιβλίου στο Πασαλιμάνι και άλλα...

Αγαπημένοι μου φίλοι, το καλοκαίρι όπως μπήκε δυναμικά φέτος, με παρέσυρε σε μια διάθεση εφηβική, που όσο ευχάριστη και καλοδεχούμενη κι αν είναι, με κρατά μακριά απ'το μπλόγκινγκ!
Τώρα που σας γράφω βρίσκομαι στο Τολό, ένα Τολό καλοκαιρινό και πανέμορφο, χωρίς υπερβολικό κόσμο, ακόμα, με υπέροχη θάλασσα που λες και ζω για πρώτη φορά ή για πρώτη φορά απολαμβάνω! Κάνω μπάνια, ατέλειωτους περίπατους, το βράδυ παρεούλες στα μπαράκια και χαίρομαι βέβαια και τη συντροφιά των γονιών μου και της αδελφής μου, που τόσο μου λείπουν κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Διαβάζω ασταμάτητα, χάνομαι στα κανάλια της λογοτεχνίας και χαίρομαι τόσο πολύ που ειδικά φέτος έχουν κυκλοφορήσει τόσο αξιόλογα βιβλία.
Όλο τον προηγούμενο καιρό, μέχρι να παραδώσω το δικό μου τρίτο βιβλίο, δεν μπορούσα να ταξιδέψω με άλλους ήρωες, παρά μόνο με τους δικούς μου....τον Γιάννη, την Κατερίνα, τον Μιχάλη, πρωταγωνιστές του "Αν δεν υπήρχε αύριο"... Αυτός είναι ο τίτλος του επόμενου βιβλίου μου, το οποίο θα κυκλοφορήσει του χρόνου βέβαια. Τώρα που νιώθω πως τους έχω ακουμπήσει σε καλά χέρια (αυτά του εκδότη μου), μπορώ να τους αφήσω για λίγο και να αφεθώ κι εγώ να ταξιδέψω με άλλα καράβια στη φαντασία και την αυτογνωσία...
Διαβάζω τον Χορό Μεταμφιεσμένων της μοναδικής Μάρως Βαμβουνάκη, ένα βιβλίο που σου ανοίγει δρόμους ψυχής και σίγουρα σε κάνει να γνωρίσεις καλύτερα το βαθύτερο εγώ σου κι επίσης ολοκλήρωσα το καινούργιο βιβλίο της Πόλυς Μηλιώρη, στου οποίου είχα τη χαρά να παραβρεθώ και στην παρουσίαση τη Δευτέρα που μας πέρασε. Η αγάπη μου κι ο θαυμασμός μου για την κυρία Μηλιώρη είναι γνωστοί κι έχουν τις ρίζες τους στα πρώτα πρώτα μου βήματα, πριν ακόμα εκδοθεί το παιδί της αγάπης. Η Πόλυ Μηλιώρη, εκτός του ότι έχει μια συγκολονιστικά ψυχογραφική πένα που με καθηλώνει, έχει εκδόσει το πολύτιμο βοήθημα "Δημιουργική γραφή για μελλοντικούς ομότεχνους", το οποίο και είχα παρουσιάσει πέρυσι εδώ στο μπλογκ μου. Την ευγνωμοσύνη που της χρωστώ της την εξέφρασα κι από κοντά και δηλώνω για πάντα φανατική αναγνώστριά της. Όπως είπα και στην ίδια, τη θεωρώ τη σημαντικότερη ελληνίδα λογοτέχνη της εποχής μας - κι η λέξη "λογοτέχνης" δε χρησιμοποιήθηκε τυχαία εδώ.
Μην χάσετε την ευκαιρία να διαβάσετε το "Πάντοτε είναι αργά", το καινούργιο της πόνημα από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Αλλά και τα προηγούμενα βιβλία της, που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Πατάκη, είναι μοναδικά. Έτσι και διαβάσει κάποιος Πόλυ Μηλιώρη, νομίζω μένει για πάντα μαγεμένος με τη γραφή της...
Με περιμένει για φέτος το καλοκαίρι ατέλειωτο ταξίδι με ένα Κόκκινο Σημάδι, Έστω μια φορά, ο Έρωτας να πέσει σα βροχή! Της ζωής και της Αγάπης θα είναι το φετινό καλοκαίρι μου, μέχρι να φτάσω στο Σταυροδρόμι των Ψυχών και στο μαγικό Καφέ Κλεμέντε.... Πρόκειται για τα νέα βιβλία των εξαιρετικών ομότεχνων Σοφίας Βόικου, Πασχαλίας Τραυλού, Λένας Μαντά, Ελένης Τσαμαδού, Χρυσηίδας Δημουλίδου και Πέρσας Κουμούτση. Σας τα συστήνω ανεπιφύλακτα για να σας συντροφεύσουν στις διακοπές σας - εμένα είναι ήδη στη βαλίτσα μου!
Με τόση χαρά λοιπόν ξεκινώ τις διακοπές μου φέτος το καλοκαίρι, στο πιο αγαπημένο μου μέρος, με την καλύτερη παρέα - φυσική και πνευματική! Τελευταία μου επαφή με την Αθήνα ή μάλλον τον Πειραιά, θα είναι την Παρασκευή 19 του μήνα, αύριο δηλαδή και την ερχόμενη Πέμπτη 25/6 στην 23η έκθεση βιβλίου στο Πασαλιμάνι, στο περίπτερο του Ψυχογιού 69-72, από τις 8 μέχρι τις 10 το βράδυ. Όσοι είστε στην περιοχή ή θέλετε να κάνετε μια βόλτα στο όμορφο καλοκαιρινό Πασαλιμάνι, ελάτε να τα πούμε κι από κοντά! Τους υπόλοιπους θα σας χαιρετήσω μέσω των δικών σας μπλόγκς την άλλη βδομάδα...
Μέχρι τότε να είστε καλά και να περνάτε καλά όπως και όπου αγαπάτε ο καθένας...
Καλό Καλοκαίρι σε όλους!

Καλό μήνα και καλές διακοπές!

Ήρθε τελικά αυτή η πολυπόθητη μέρα! Η τελευταία μέρα στη δουλειά! Από αύριο επίσημα ξεκινούν οι διακοπές μου, οι οποίες αισίως θα διαρκέσουν έναν ολόκληρο μήνα! Θα είμαι στην Αθήνα για λίγες μέρες και μετά φεύγουμε για μέρη μακρινά... Χωρίς άγχος κανένα, χωρίς ρολόι, χωρίς πρωινό ξύπνημα, ονειρεύομαι τις μέρες να περνούν ξένοιαστα, ξεκούραστα, παραμυθένια... Απερίγραπτη η χαρά μου κι η λαχτάρα μου. Αυτός ο Αύγουστος θα ήθελα να μην τελειώσει ποτέ...

Διακοπές από την καθημερινότητα, τη δουλειά αλλά και το ίντερνετ φυσικά! Θα μπαίνω κάπου κάπου να βλέπω τα νέα σας και τα σχόλιά σας, όσων τουλάχιστον θα είναι στο σπίτι τους ή κάπου που θα έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο. Θα μου λείψετε και θα περιμένω να ανταμωθούμε και πάλι τον Σεπτέμβρη με το μυαλό μας γεμάτο όμορφες εικόνες και την ψυχή μας πλημμυρισμένη γλυκά συναισθήματα από καλοκαιρινές αναμνήσεις...

Να έχετε έναν υπέροχο μήνα, ένα αξέχαστο καλοκαίρι και να περνάτε καλά ό,τι κι αν κάνετε!

Σας στέλνω όλη μου την αγάπη κι ένα τεράστιο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για την μεγάλη αγκαλιά που ανοίξατε για μένα...εσείς φιλαράκια μου, άγνωστοι ως χθες και τόσο δικοί μου σήμερα...

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΚΑΙ ΚΑΛΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ!

ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ!

Αγία Νάπα, Πρωταράς, Παραλίμνι - Κύπρος: για ονειρεμένες διακοπές!

Να'μαι λοιπόν πίσω στην Αθήνα, στη δουλειά και στο σπίτι μου! Από όλα όσα ανέφερα, μόνο η κόρη μου μού έλειψε και η μπλογκοπαρέα μου φυσικά! Τα όσα έζησα στην Κύπρο ήταν πραγματικά μια όαση μέσα στη ζέστη του Ιουλίου, όχι από θερμοκρασία, αλλά σίγουρα από καλοπέραση! Σας ευχαριστώ όλους όσους επικοινωνήσατε μαζί μου αυτές τις μέρες της απουσίας μου, περάσατε από το έρημο μπλογκόσπιτό μου και το δροσίσατε με την γλυκιά αύρα σας. Ένα μεγάλο από καρδιάς ευχαριστώ και στις φίλες μου στα Άσπρα Κοχύλια, για την σπέσιαλ ανάρτηση για τα γενέθλιά μου! Να είστε όλοι καλά και να καλοπερνάτε!

Επειδή λένε ότι "μια φωτογραφία, χίλιες λέξεις", αντί να σας κουράσω με διηγήσεις, θα σας δείξω την ομορφιά αυτού του τόπου και θα σας προτείνω ανεπιφύλακτα να περάσετε τις επόμενες διακοπές σας εκεί! Αγία Νάπα, Πρωταράς και Παραλίμνι είναι για μένα ένας επίγειος παράδεισος! Εκτός από τη φυσική ομορφιά, τα πεντακάθαρα νερά και τα υπέροχα μαγαζιά, εντυπωσιάστηκα από την οργάνωση, την καθαριότητα και την ευγένεια των ανθρώπων εκεί. Βλέποντας κι εγώ η ίδια τώρα τις φωτογραφίες, συνειδητοποιώ ότι ούτε στο ελάχιστο δεν αντιπροσωπεύουν την πραγματικότητα - πάρτε όμως μια γεύση...

Μοναδική εμπειρία, η βόλτα με το yellow submarine, το σκάφος που βλέπετε εδώ και το οποίο στο κάτω μέρος του είναι ακριβώς σαν υποβρύχιο! Τα παραθυράκια σου επιτρέπουν να βλέπεις τον βυθό σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής κι εκεί που ρίχνει άγκυρα κατεβαίνει ένας δύτης και ταϊζει τα ψάρια μπροστά στα μάτια σου! Τα δε ψάρια έχουν τόσο συνηθίσει τη διαδικασία αυτή, που αργότερα που βουτήξαμε κι εμείς με μάσκες, ερχόντουσαν κι έτρωγαν κι από τα δικά μας χέρια!

Κι όσο για τη νυχτερινή ζωή σε Αγία Νάπα και Πρωταρά... απίστευτη! Για όλα τα γούστα και όλες τις ηλικίες! Τα μαγαζιά το ένα δίπλα στο άλλο, βρίσκεις από εγγλέζικου τύπου παμπ, με ζωντανή μουσική, καραόκε, μπυραρίες, κλαμπ, ελληνάδικα, μέχρι και εστιατόρια με κουζίνες απ'όλο τον κόσμο! Άλλα ακριβά, άλλα πολύ φθηνά, όλα υπέροχα!

Ναι, πραγματικά πέρασα απίθανα και δεν βλέπω την ώρα να ξαναβρεθώ εκεί. Αυτό το καλοκαίρι θα μου μείνει σίγουρα αξέχαστο....