26 Μαρ 2009

Ταξίδι με τον Νίκο Διακογιάννη...


Σας είχα υποσχεθεί ν’αναφερθώ στην έκπληξη που μου επιφύλαξε το ταξίδι μου στη Λάρισα στις 11 Μαρτίου, σε ξεχωριστή ανάρτηση. Να’μαι λοιπόν, μπροστά στον υπολογιστή μου, να καλούμαι να αποτυπώσω με λέξεις τα συναισθήματα που με γέμισε το ταξίδι αυτό. Ταξίδι με τρένο, αλλά δεν αναφέρομαι σε αυτό. Αναφέρομαι στο ταξίδι που έκανα με τον Νίκο Διακογιάννη και τους Καθρέφτες στο Χώμα...

Είναι άδικο να προσπαθήσω να σας μιλήσω εγώ για το εξαιρετικό ταλέντο του Νίκου και πόσο θαυμάσιο είναι αυτό το βιβλίο, γιατί εμένα όποιος κι αν μου το έλεγε, δε θα μπορούσα να το πιστέψω, αν δεν το διάβαζα. Να πιστέψω πως υπάρχουν ακόμα λογοτέχνες, σαν τον Νίκο Διακογιάννη, που ξέρουν να χειρίζονται τόσο ποιητικά την ελληνική γλώσσα, να κάνουν τις λέξεις τραγούδια μελωδικά, που στάζουν βάλσαμο στην ψυχή μας. Πως υπάρχουν συγγραφείς τόσο ευαίσθητοι και τόσο καταρτισμένοι, με γνώσεις ιστορικές και τοπογραφικές που όχι απλά τις κατέχουν, αλλά έχουν το σπάνιο ταλέντο να μπορούν να τις μεταδώσουν στον αναγνώστη τους. Κι όμως, είναι αλήθεια. Ο Νίκος Διακογιάννης, για καλή μας τύχη, ζει κι αναπνέει ανάμεσά μας και γράφει για μας...

Γιατί αν θες να ξέρεις, τόποι είμαστε οι άνθρωποι....άγονοι, γόνιμοι, χέρσοι, δεν έχει σημασία. Στεριές αναζητούμε, το χέρι του άλλου να μας χτυπήσει στην πλάτη, όταν τα χάνουμε στα γυρίσματα που’χει η ζωή.

Όταν έφτασα στη Λάρισα, δεν είχα προλάβει να το ολοκληρώσω. Έπρεπε να πάω στο ξενοδοχείο μου, να ετοιμαστώ για την παρουσίαση εκείνης της μέρας κι εντωμεταξύ να δώσω κι ένα σωρό συνεντεύξεις στον τύπο και τα μέσα. Δεν μπορούσα να διαβάσω τη συνέχεια του Καθρέφτες στο Χώμα και για πρώτη φορά ένιωθα τόσο μεγάλη στεναχώρια μακριά από ένα βιβλίο. Σαν στερητικό σύνδρομο, το σκεφτόμουν συνέχεια, γύριζε μέσα στο μυαλό μου...

Για την Αργυρώ τίποτα δεν ήταν πιο επιτακτικό από την ανασύσταση δυνάμεων, ήθελε να σχετιστεί με ανθρώπους εντελώς αγνώστους, έναν μεθυσμένο διαβάτη ας πούμε, ένα ζητιάνο, ή στην ανάγκη ακόμη και με μια πόρνη¨με κάποιον τέλος πάντων που κουβαλούσε δρόμους μέσα του, μα απέξω η ζωή ήξερε μόνο να στήνει οδοφράγματα....

Έψαχνα να βρω το τηλέφωνο του Νίκου απελπισμένα, έπρεπε να του μιλήσω, έπρεπε να το μοιραστώ! Του έστειλα ένα μήνυμα κι είχε την ευγενή καλοσύνη να μου τηλεφωνήσει εκείνος, λίγα λεπτά πριν αρχίσει η παρουσίαση του βιβλίου μου. Ήμουν τόσο επηρεασμένη από το ανάγνωσμα, που μιλούσα συνεχώς για τους Καθρέφτες του Νίκου, σε όλες τις παρέες, στα βιβλιοπωλεία, όποιον κι αν συναντούσα! Το λέω με το χέρι στην καρδιά, αν κάποιος μου έλεγε πως ένα μόνο βιβλίο μπορούσε να διαβάσει κι όχι δεύτερο, θα του σύστηνα να διαβάσει το Καθρέφτες στο Χώμα....

Τα όσα έμαθα εκείνη τη νύχτα είχαν γεμίσει ρόδα και ζάχαρη τη μια μεριά της ψυχής μου. Η άλλη, γεμάτη ερωτηματικά, έκανε τα δικά της. Μου φάνηκε πως το «Μ» της μάνας ήταν πιο φωτεινό, γλυκύτερο απόψε, σαν ζαχαρωτό που έφερε κάποιος απ’την Αμερική κι εγώ έπρεπε απλώς να το κρατήσω όσο γινόταν περισσότερο καιρό, χωρίς να υποκύψω στον πειρασμό να το δοκιμάσω.....

Γιατί θα πρέπει να το αναλύσω και να το επεξηγήσω; Θα χάσει τη μαγεία του και το βιβλίο αυτό έχει σίγουρα μαγεία. Η ιστορία είναι όμορφη, κυλά αβίαστα, σε παίρνει μαζί της. Από ένα σημείο και μετά δε μ’ενδιέφερε η πλοκή, το τι θα συμβεί, πραγματικά μου ήταν αδιάφορο. Είναι τόσο απολαυστική η γραφή του Νίκου Διακογιάννη... ό,τι κι αν λέει, το μόνο που σ’ενδιαφέρει είναι να μην πάψει να μιλά. Μέσα από τη διήγηση της ηρωίδας του, είναι πραγματικά σα να τον ακούς να μιλά και καταφέρνει να σε βάλει τόσο βαθιά στην ψυχοσύνθεση των ηρώων του, που ταυτίζεσαι μαζί τους. Κι όταν το βιβλίο τελειώσει και γυρίσεις και την τελευταία σελίδα, τότε σε τυλίγει η μοναξιά... Εγώ έκλαψα, όχι μόνο γιατί το τέλος ήταν συγκινητικό, αλλά γιατί με άφησαν μόνη...η Αργυρώ, η Μάρθα, η Βενιώ...

Λέω ν’αρχίσω να κόβω τα χρόνια, κάθε μέρα και στιγμή σε λωρίδες, να’χει από τώρα το παιδί μου εικόνες από μονοπάτια προς την ελευθερία, να’χει μνήμη διεξόδου, αν ποτέ του σηκώσει η ζωή αναχώματα....

Νίκο Διακογιάννη, σ’ευχαριστώ για το αλησμόνητο ταξίδι... Είχα πολλά χρόνια να ταξιδέψω με ένα τόσο καλό βιβλίο...

Σου εύχομαι να έχεις όλη την επιτυχία που αξίζεις και κυρίως: να μην αλλάξεις ποτέ! Ραντεβού στις 8 Απριλίου, στην παρουσίαση του βιβλίου σου!

46 σχόλια:

cook είπε...

δεν το ηξερα το βιβλιο Μαρια μου...μα θα το βαλω στη λιστα μου αφου τοσο σε ενθουσιασε,το θεωρω εγγυηση!...και βεβαια υπαρχουν ακομη τετοιοι συγγραφεις...ενας απο αυτους ειναι ο Ζουργος...η ευφορια που μου δημιουργουν τα βιβλια του ειναι αναλογη με τα συναισθηματα που περιγραφεις εσυ...μαλιστα το προηγουμενο ποστ μου ηταν για την αηδονοπιτα,ενα εξαιρετικο βιβλιο.

xaroylita είπε...

Kαθρέπτες στο χώμα του διάβασες
κι ύστερα ήρθες και στάλαξες
λόγια απο μέλι φτοιαχμένα
σκέψεις γλυκές σαν κι εσένα...

Πως μπορείς και το κάνεις αυτό μάτια μου... Πραγματικά μαγεύεις με την γραφή σου... Σε ότι θέμα κι αν αναφέρεσαι....

Δε φεύγω Μαράκι μου... Θα είμαι εδώ πάντα... Και εσύ για πάντα στην καρδιά μου!!!!!

Νίκος Διακογιάννης είπε...

Τι να προσθέσω! Ότι είναι σπουδαίο να ακούει κανείς τόσο ενθαρρυντικά λόγια από ομοτέχνους του; Ότι είναι σπουδαίο να ανοίγεται ένας συγγραφέας σε αναγνώσεις και παρουσιάσεις πέραν εκείνων που αφορούν τον εκδοτικό του οίκο; Ότι εσύκαι η Λένα Μαντά ανοίγετε τα φύλλα της καρδιάς σας σε κάποιον άγνωστο σαν εμένα που προέρχομαι από μικρό εκδοτικό οίκο; Ότι με συγκίνησες με τα αποσπα΄σματα που επέλεξες; Ότι... ότι... ότι τελίκά είναι όμορφος ο κόσμος της συγγραφής, είναι σπουδαία η μαθητεία στις λέξεις και τη δημιουργία εικόνων και μυθιστορηματικών ηρώων;

Σε ευχαριστώ πολύ, Μαράκι κι εύχομαι πολλή έμπνευση για τη συγγραφή του τρίτου πλέον βιβλίου σου.
Καλό βράδυ από την ήρεμη (ακόμη) Νίσυρο...

Maria Tzirita είπε...

Μαγειρισσούλα μου, σε επισκέφτηκα κι ενημερώθηκα! Μου αρέσει αυτή η ανταλλαγή απόψεων για αξιόλογα βιβλία, τη θεωρώ πολύτιμη! Κι όσο για τον Νίκο, επαναλαμβάνω ό,τι και να γράψω εγώ, μόνο όταν τον διαβάσεις θα καταλάβεις... Φιλιά!

Maria Tzirita είπε...

Χαρουλίτα μου με την ποιητική σου φλέβα! Διαβασε το βιβλίο αυτό και θα μαγευτείς, είμαι σίγουρη. Θα ταιριάξει απόλυτα στη ρομαντική ψυχή σου... Φιλάκια καλή μου και μη μου φύγεις, πράγματι, θα στεναχωρηθώ...

Maria Tzirita είπε...

Νίκο, δε χρειάζεται πραγματικά να πεις τίποτε άλλο... Μιλάς με το έργο σου και μας είναι αρκετό! Σ'ευχαριστούμε! Φιλιά!

ΕΛΕΝΑ είπε...

Ενα βιβλίο που σε ενθουσίασε και σε συνεπήρε τόσο πολύ, είναι σίγουρα ένα βιβλίο που αξίζει να το διαβάσει κανείς.
Προς το παρόν τελειώνω το δικό σου, αυτή τη φορά άργησα (βλέπεις δεν είναι καλοκαίρι - μέρες ξεγνοιασιάς)και μετά θα με ενδιέφερε να γνωρίσω και την γραφή του Νίκου!
Πολλά φιλιλα Μαράκι μου:)

ΑΦΡΟΔΙΤΗ είπε...

Από το Χαλάνδρι αγόρασα το βιβλίο του κ.Διακογιάννη, γιατί στην Μυτιλήνη δεν θα το έβρισκα.Εχει μπει στη σειρά για διάβασμα και "μαλώνει" με το "Κόκκινο σημάδι" που προτείνει η Λένα στο ιστολόγιο της!Φιλάκια αγαπημένη μου Μαρία

VaD είπε...

Οπως πάντα θα ακολουθήσω την πρότασή σου,εν καιρώ βεβαίως...

Ξυπόλυτη είπε...

Αχ κοριτσάκι μου...
Αλήθεια... το ξέρεις πόσο "μεγάλη" είσαι; Το διαπιστώνω κάθε μέρα που περνάει όλο και περισσότερο, και ψηλώνεις ... ψηλώνεις ...
Χωράει όλος ο κόσμος μέσα στην μεγάλη αγνή καρδιά σου.
Δεν θα το κάνανε νομίζω πολλοί αυτό που κάνεις εσύ!!!

Σε αγαπάω.

Maria Tzirita είπε...

Έλενά μου, ελπίζω τώρα το Πάσχα να σου δοθεί η ευκαιρία να το διαβάσεις. Αν καταφέρεις να έρθεις στην παρουσίασή του, θα έχουμε κι εμείς την ευκαιρία να γνωριστούμε επιτέλους! Θα σας ενημερώσω σχετικά. Καλή συνέχεια στο "διάβασμα" λοιπόν και περιμένω εντυπώσεις! Φιλάκια πολλά!

Maria Tzirita είπε...

Αφροδίτη μου, έκανες πολύ καλή επιλογή! Το σημάδι δεν το διάβασα ακόμα, πρέπει να είναι πολύ αξιόλογο, θα έχεις καιρό να τα διαβάσεις όλα! Γι αυτό είμαστε εδώ, για να σας ενημερώνουμε! Φιλάκια καλή μου, καλό βράδυ!

Maria Tzirita είπε...

Vad, είμαι σίγουρη πως όχι απλά δε θα το μετανιώσεις, αλλά θα μ'ευγνωμονείς. Ειδικά εσένα θα σου αρέσει πολύ, το διαισθάνομαι! Φιλιά!

Maria Tzirita είπε...

Ξυπολυτούλα μου, πόσο παραπάνω να ψηλώσω πια από το 1.80 μου;;; Χα,χα, αγαπούλα μου, όποιος και να διάβαζε αυτό το βιβλίο δε θα έμενε ασυγκίνητος, πίστεψέ με, δύναμη ψυχής θα χρειαζόταν για να ΜΗΝ εκφράσεις τα συναισθήματα που σου αφήνει κι όχι το αντίθετο...
Μου λείπεις...

Skouliki είπε...

Πολυ ενδιαφερον
θα παω να το κοιταξω

ΣΜΑΡΑΓΔΗ είπε...

Νϊκο, καλοτάξιδο το βιβλίο σου.
Σμαραγδένια

Γιώτα Φώτου είπε...

Μαρία το διάβασα το βιβλίο. Θυμάσαι που το αγόρασα παρουσία σου. Εκπληκτική γραφή, ενδιαφέρουσα υπόθεση, τίποτα περιττό. Καταπληκτικό, όπως και το προηγούμενο βιβλίο του Νίκου. Του εύχομαι πάντα επιτυχίες

Adamantia είπε...

To έχω διαβάσει και μ'αρεσε πάρα πολύ. Καλό σβκ Μαράκι!

mariak71 είπε...

...Μαράκι μου καλημέρα ...καταπληκτικά τα σχόλια για το συγκεκριμένο βιβλίο...θα προστεθεί στην ήδη μεγάλη λίστα μου....Φιλάκια

Aspa είπε...

Απίστευτη η περιγραφή σου. Θα το διαβάσω σίγουρα!
Καλημέρα!

Artanis είπε...

Ωραία παρουσίαση Μαρία μου...Μπράβο σου!!!
Καλή επιτυχία και στις 8/4...

Maria Tzirita είπε...

Σκουλικάκι μου, όχι μόνο να το κοιτάξεις, να το διαβάσεις κιόλας! Φιλιά!

Maria Tzirita είπε...

Σμαραγδένια μου, φιλάκια και περαστικά! Βάλε το βιβλίο στη λίστα σου, είμαι σίγουρη πως θα το εκτιμήσεις ιδιαίτερα!

Maria Tzirita είπε...

Γιώτα μου το θυμάμαι! Όπως έγραψα και στην ανάρτηση, τότε στη Λάρισα όλο γι αυτό το βιβλίο μιλούσα! Είδες πόσο δίκιο είχα; Φιλάκια πολλά Γιώτα μου!

Maria Tzirita είπε...

Αδαμαντία μου, πρόλαβες κιόλας; Μπράβο κορίτσι μου, δε σου ξεφεύγουν τα διαμάντια! Φιλάκια πολλά, καλό σαβ/κο και σε σένα!

Maria Tzirita είπε...

Μαράκι μου, να προστεθεί οπωσδήποτε, θα με θυμηθείς! Φιλάκια πολλά, να έχεις ένα όμορφο σαβ/κο!

Maria Tzirita είπε...

Άσπα μου, όταν θα το διαβάσεις, θα διαπιστώσεις ότι και λίγα είπα! Φιλάκια κοριτσάκι μου, σε σένα και τις κούκλες σου!

Maria Tzirita είπε...

Αρτάνις μου, σ'ευχαριστώ, σίγουρα θα σας γράψω τις εντυπώσεις μου από εκείνη τη βραδιά, όπου θα έχω τη χαρά να συναντήσω τον Νίκο επιτέλους κι από κοντά! Φιλιά πολλά εκεί στα ξένα!

marian είπε...

Μαρία μου καλησπέρα,
ένα πράγμα που με στεναχωρεί είναι που δεν έχω όσο χρόνο θα ήθελα για να διαβάσω όσο βιβλία θέλω!!!
Αχ πότε θα έρθει το καλοκαίρι να διαβάσω ότι θέλω χωρίς να σκέφτομαι τον χρόνο!!!!
Σίγουρα ένα βιβλίο που άρεσε σε σένα είναι πολύ αξιόλογο!!!
Μπαίνει λοιπόν στην λίστα, μετά από τα δικά σου!!!!
φιλιά πολλά!!!
καλό βράδυ να έχεις!!!
Υ.Γ πολύ ωραία παρουσίαση,μπράβο, πάντα επιτυχίες εύχομαι!!

Yianna είπε...

Μαρία μου γειά
Το βιβλίο αυτό του κου Διακογιάννη το πρότεινε πριν λίγο καιρό και η κα Μαντά. Να πιστέψω πως είναι τύχη?????? Αφού όμως το συστήνετε και οι δύο σας σίγουρα θα αξίζει τον κόπο


Φιλάκια

Yianna είπε...

Μαρία μου ...ψες τέλειωσα το βιβλίο σου. Ηταν κα τα πλη κτι κό!!!!! Ανθρώπινες συζητήσεις, ωραίες περιγραφές, δυνατά αισθήματα... την ιστορία σου την ένοιωσα δική μου σαν να και γινόταν δίπλα μου, στην γειτονιά μου, στον τόπο μου. Μόλις έφτασα στο τέλος θυμήθηκα την συζήτηση που είχαμε όταν ήσουν στην Κύπρο την τελευταία φορά. Σου είπα ότι η Κατίνα είναι πολύ κακιά και μου είπες - Που να δεις το τέλος, θα την λυπηθείς, είναι για κλάματα- Και είχες απόλυτο δίκαιο Μαρία μου. Για ακόμα μία φορά θαύμασα το γράψιμο σου...την μαγική σου πέννα...Μπράβο φιλενάδα, συνέχισε.......

Φιλάκια πολλά
από την βροχερή Κύπρο

zeidoron είπε...

Μαρία καλησπέρα.Στην κυριολεξία ταξιδεύοντας μ'ένα βιβλίο!Μπράβο σου που προβάλεις τα έργα "ανταγωνιστών" σου,όντως φαντάζεις ακόμα ψηλότερη στα "ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ".Ο Νίκος Διακογιάννης συν τοις άλλοις φυλάει Θερμοπύλες στη Νίσυρο,άξιος.

Maria Tzirita είπε...

Μάριαν, κοντά είναι το καλοκαιράκι, θα τα διαβάσεις όλα με την ησυχία σου, πλάι στο κύμα! Φιλάκια πολλά!

Maria Tzirita είπε...

Γιάννα μου, σίγουρα δεν είναι τυχαίο που το πρότεινε και η Λένα, να το διαβάσεις, θα σου αρέσει πολύ! Σ'ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια για το ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ, χαίρομαι που σου άρεσε κι ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες σου! φιλιά κι από μένα σε σένα και την πατρίδα σου!

Maria Tzirita είπε...

Δημήτρη, είναι δυνατόν να χαρακτηρίζουμε τους συγγραφείς ομότεχνους, ανταγωνιστές; Ο αναγνώστης που διαβάζει, δε θα διαβάσει μόνο ένα βιβλίο το χρόνο! Καλο θα είναι να διαβάσει πάρα πολλά, αλλά επειδή αυτό είναι δύσκολο, τουλάχιστον να προτείνουμε αυτά που πραγματικά αξίζουν! Προσωπικά δεν βλέπω κανέναν συγγραφέα ανταγωνιστικά, για μένα όλοι είναι δάσκαλοι κι από τον καθένα κάτι κερδίζω... Σε φιλώ!

zeidoron είπε...

Μαρία,με παρεξήγησες,πλάκα έκανα δες τη λέξη είναι σε εισαγωγικά!Συμφωνώ απολύτως με όσα γράφεις.Να είσαι καλά,καλό Σαββατοκύριακο κι έχεις πολλούς χαιρετισμούς από τη Σταυρούλα.

Maria Tzirita είπε...

Δημήτρη μου δε σε παρεξήγησα, απλά πήρα την αφορμή να πω αυτό που ήθελα! Καλό σαβ/κο και σε σένα, την αγάπη μου στη γλυκύτατη Σταυρούλα σου!

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΔΕΝ ΤΟ ΗΞΕΡΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΑΛΛΑ ΑΦΟΥ ΤΟ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙΣ ΕΣΥ ΑΞΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΟΠΟ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΩ ΑΡΓΟΤΕΡΑ.ΤΩΡΑ ΚΟΝΤΕΥΩ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΩ ΤΟ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ.
ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ.

Theogr ο κηπουρός είπε...

Για μια καλησπέρα και καλή εβδομάδα πέρασα. Να είσαι καλά.

eirini είπε...

Πολύ ωραίο φαίνεται! Μπαίνει στην λίστα με τα προσεχώς!

Καλησπέρα Μαράκι! Φιλιά πολλά για ένα όμορφο Σαββατοκύριακο!

Vassilis είπε...

Καλημέρα Μαρία,
είπα να προσθέσω το βιβλίο στη λίστα, αλλά είδα ότι το έχει κάνει ήδη η Άσπα, οπότε μάλλον μας βλέπω να "μαλώνουμε" ποιος θα το διαβάσει πρώτος!

Maria Tzirita είπε...

Σκρουτζάκο μου, τώρα που έρχεται το Πάσχα ελπίζω να έχεις την ευκαιρία να διαβάσεις αυτό το βιβλίο και να θαυμάσεις το ταλέντο του Νίκου Διακογιάννη. Και βέβαια περιμένω την κριτική σου για το δικό μου,ε; Φιλάκια πολλά!

Maria Tzirita είπε...

Κηπουρέ μου κι εσύ να είσαι καλά και να περνάς ακόμα καλύτερα! Φιλάκια!

Maria Tzirita είπε...

Ειρηνούλα μου, μην το χάσεις! Καλή Κυριακή και καλή επόμενη βδομάδα κοριτσάκι μου όμορφο! Πολλά πολλά φιλιά!

Maria Tzirita είπε...

Βασίλη, ξέρει η Άσπα τι κάνει! Δε χρειάζεται να μαλώσετε βέβαια, το σίγουρο είναι ότι όποιος το αρχίσει δεν θα το αφήσει από τα χέρια του! Φιλιά και καλή Κυριακή στην οικογένεια!

Vivie είπε...

Μαρία μπήκα τυχαια απο το μπλογκ της άσπας..

Απο περιέργεια διαβασα τα αποσπάσματα απο τα βιβλια σου..πάρα πολυ ωραια..και φαινεται οτι γράφεις πολυ ωραια..θα δώ και το βιβλιο του Νίκου και τα δικα σου μεσα στις γιορτές..τα αποσπάσματα με άφησαν να θέλω να μαθω περισσότερα..!!

Να εισαι πάντα καλα!